30/06/2012

Fietsen Lopen Fietsen Lopen Fietsen ...

54-60

Op 16 en 17 juni reed ik twee maal in Waarchoot. De zaterdag de korte afstand samen met Pirmin en op zondag de lange met mijn club. Zaterdag pikte ik ook nog de Breughelloop in Rekkem mee.

Vorig weekend opnieuw fietsen en lopen. Zaterdagmorgen in Drongen de fietstocht en in de namiddag de 300m op de piste in Brugge. Met ons gemiddelde van boven de 30 was het vet van de soep in de namiddag, maar omdat ik alleen aan de start stond kan ik opnieuw een zege aan mijn sprintlijstje toevoegen.

Zondag werd een semi-klassieker gereden in De Klinge. Al van bij de start zat ik in een groepje dat goed door fietste, ook al viel de regen met bakken uit de lucht. Na een 20 tal kilometer lag er een oliespoor op de baan. In de eerste bocht die daar op volgde schoof ik onderuit. Ik was trouwens niet de enige in die bocht. Linker knie, linker hand en linker elleboog geschaafd. De linkerkant van mijn bekken kreeg een ferme tik en ik kletste daarenboven ook nog met mijn hoofd tegen de grond. Mijn valhelm perte totale, op 4 plaatsen gebarsten, maar aan mijn hoofd gelukkig niets. Daarmee is het nut van een valhelm nog maar eens bewezen. Na die val was de fun er eigenlijk af en toen ik aan het Provinciaal Domein in Wachtebeke passeerde besloot ik om maar direct naar huis te fietsen om de wonden te verzorgen.

Deze morgen stond de Summerbike tocht in Boom op het programma. Pirmin had er duidelijk zin in. De eerste 40 km werden afgehaspeld aan een gemiddelde snelheid van 31,8km/u. Dan begon mijn achterwiel opeens erg rare bewegingen te maken. Ik wipte constant op en neer, het leek wel of ik op kassei aan het fietsen was. Een leegloper was het zeker niet, dus maar even gestopt om te kijken wat er aan de hand was. De band vertoonde een buil. Ik liet wat druk uit de banden. We waren nog maar net over halfweg en misschien zou het zo lukken om de finish te bereiken. Echt door fietsen durfde ik niet meer en zeker niet in de bochten. Een klapband in een bocht is geen pretje. Op die manier bereikten we toch de finish. Het gemiddelde was daar wel gezakt naar 29,7.

Thuis heb ik de band aan een onderzoek onderworpen. Op de plaats waar de buil zat is de rubber op het loopvlak ingevreten. Vermoedelijk is dit nog een nawee van het oliespoor van vorige week, want het bandje was nog geen maand in gebruik.

19:53 Gepost door Herman in Piste, Stratenloop, WT | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10/06/2012

Toertochten Waregem en Temse

52-53

Dit weekend stond opnieuw volledig in het teken van de koersfiets. Gisteren reed ik met Natalie de tocht in Waregem. Op de flyer stond 75km, maar het zijn er uiteindelijk bijna 80 geworden. Op het menu wat hellingen in de buurt van Oudenaarde: Tiegemberg, Achterberg, Varent, de Nokereberg en nog wat andere hellingen.

Natalie kon ook ineens haar spiksplinternieuwe fiets uitproberen. Tot in Oudenaarde reed het aardig vlot. Maar dan werden we richting Edelare gestuurd. Langs de grote baan is die goed te verteren, ik heb die al een paar keer opgereden. Net voor we aan de beklimming gingen beginnen werden we echter de grote baan af gestuurd en belandden we in de Vlaamse Ardennendreef richting Achterberg. De steilste stukken hebben een stijgingspercentage van 11%. Zwoegen en stampen om boven te geraken, maar het lukte. Daarna volgde de Varent. Ongeveer even lang, maar met een steilste stuk van 16%. Op dat steilste stuk heb ik toch even moeten passen. Te voet ging het wat gemakkelijker. Na een 50 meter stappen zette ik mij opnieuw in gang. Natalie reed wel volledig naar boven en stond mij boven op te wachten. Daarna werd het parcours een pak minder zwaar. De regen kwam nog wel even voor spelbreker spelen. Aan de 62ste kilometer doemde nog de Nokereberg op met zijn steilste stuk van 8%. Deze ben ik volledig op de kasseien naar boven gefietst. Daarna ging het in rechte lijn en met de felle wind op kop opnieuw naar Waregem.

Deze morgen reed ik samen met Claire de Jan Bogaert classic in Temse. Daarmee heb ik dit weekend opnieuw 12 punten in de wacht gesleept voor het klassement.

1882983-30c1ef7c60673dcd84886521e07a1180.jpg

19:44 Gepost door Herman in WT | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03/06/2012

Lopen en fietsen

48-51

Een extra dagje verlof op 28 mei en meteen ook een extra gelegenheid om nog wat punten voor het klassement te sprokkelen. Alhoewel ik mij voorgenomen had om in Sint-Gillis-Waas het rustig aan te doen heb ik het toch niet kunnen laten om met een groepje mee te fietsen. Aan de bevoorrading had ik een gemiddelde van 31km/u, maar daarna heb ik het toch rustig aan gedaan.

Vrijdagavond stond het provinciaal kampioenschap sprint op het programma. In mijn categorie slechts drie starters, en daarvan ben ik de minst snelle. Het voordeel van maar met drie aan de start te staan is dat je al op voorhand zeker bent van een medaille. Het was wel leuker geweest hadden we met wat meer geweest. Op 10 meter van het einde liep ik nog in derde positie, toen plots de man aan de leiding struikelde en viel. Daardoor liep ik als tweede over de meet.

Gisteren geen toertocht, maar een echte wielerwedstrijd. Meteen ook mijn eerste koers ooit. Na de start zat ik onmiddellijk achteraan, maar af en toe lukte het om op de smalle wegeltjes in een gaatje te duiken en wat plaatsen op te schuiven. Toen we net voor het einde van de eerste ronde uit de laatste bocht kwamen was ik al opgeschoven tot in het midden van het peloton. Plots een enorme klap achter mij. Iemand van mijn club was tegen de nadar gereden. Hij moet een enorme smak gemaakt hebben, want de nadar was meer dan een meter verschoven. De achterkant van zijn helm was volledig weg. Door de aarzeling die daarop volgde heb ik de voeling met het peloton verloren, en het lukte niet meer om het gat toe te fietsen. Ik verzeilde in een groepje van drie. We fietsten goed door, maar toch werden we op twee ronden van het einde uit de wedstrijd gehaald. Op dat moment had ik een gemiddelde van 33km/u en al heb ik het einde van de wedstrijd niet gehaald, het was toch een ongelofelijke ervaring. Met onze clubgenoot gaat het intussen goed.

Deze morgen heb ik dan nog de toertocht in Lovendegem gereden. Het weer was totaal omgeslagen. De eerste 10km regende het goed door, en ik voelde al snel dat er water in mijn schoenen stond. Net toen ik met het idee zat te spelen om er de brui aan te geven en Martine op te bellen om mij te komen halen hoorde ik achter mij roepen. Ik herkende niet dadelijk wie het was, maar het waren drie andere Ghostbikers die ook het slechte weer getrotseerd hadden. Ik ben met hen door gefietst tot aan het einde en na iets meer dan twee uur zaten de 55km erop.

IMGP6734.JPG

Achtergrond.JPG

IMGP7030.JPG

21:13 Gepost door Herman in Piste, WT | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |