03/06/2012

Lopen en fietsen

48-51

Een extra dagje verlof op 28 mei en meteen ook een extra gelegenheid om nog wat punten voor het klassement te sprokkelen. Alhoewel ik mij voorgenomen had om in Sint-Gillis-Waas het rustig aan te doen heb ik het toch niet kunnen laten om met een groepje mee te fietsen. Aan de bevoorrading had ik een gemiddelde van 31km/u, maar daarna heb ik het toch rustig aan gedaan.

Vrijdagavond stond het provinciaal kampioenschap sprint op het programma. In mijn categorie slechts drie starters, en daarvan ben ik de minst snelle. Het voordeel van maar met drie aan de start te staan is dat je al op voorhand zeker bent van een medaille. Het was wel leuker geweest hadden we met wat meer geweest. Op 10 meter van het einde liep ik nog in derde positie, toen plots de man aan de leiding struikelde en viel. Daardoor liep ik als tweede over de meet.

Gisteren geen toertocht, maar een echte wielerwedstrijd. Meteen ook mijn eerste koers ooit. Na de start zat ik onmiddellijk achteraan, maar af en toe lukte het om op de smalle wegeltjes in een gaatje te duiken en wat plaatsen op te schuiven. Toen we net voor het einde van de eerste ronde uit de laatste bocht kwamen was ik al opgeschoven tot in het midden van het peloton. Plots een enorme klap achter mij. Iemand van mijn club was tegen de nadar gereden. Hij moet een enorme smak gemaakt hebben, want de nadar was meer dan een meter verschoven. De achterkant van zijn helm was volledig weg. Door de aarzeling die daarop volgde heb ik de voeling met het peloton verloren, en het lukte niet meer om het gat toe te fietsen. Ik verzeilde in een groepje van drie. We fietsten goed door, maar toch werden we op twee ronden van het einde uit de wedstrijd gehaald. Op dat moment had ik een gemiddelde van 33km/u en al heb ik het einde van de wedstrijd niet gehaald, het was toch een ongelofelijke ervaring. Met onze clubgenoot gaat het intussen goed.

Deze morgen heb ik dan nog de toertocht in Lovendegem gereden. Het weer was totaal omgeslagen. De eerste 10km regende het goed door, en ik voelde al snel dat er water in mijn schoenen stond. Net toen ik met het idee zat te spelen om er de brui aan te geven en Martine op te bellen om mij te komen halen hoorde ik achter mij roepen. Ik herkende niet dadelijk wie het was, maar het waren drie andere Ghostbikers die ook het slechte weer getrotseerd hadden. Ik ben met hen door gefietst tot aan het einde en na iets meer dan twee uur zaten de 55km erop.

IMGP6734.JPG

Achtergrond.JPG

IMGP7030.JPG

21:13 Gepost door Herman in Piste, WT | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.