Blog over onze sportactiviteiten

32-33

Gisteren ben ik om zeven uur vertrokken richting Balen voor de Tom Boonen Classic. Ik zou daar voor de eerste keer 75 km fietsen, ze hadden geen kortere afstand. Niet ver na de start kwamen we aan het Albertkanaal. Daar bemerkte ik voor mij een groepje van een zevental fietsers dat er een aardig tempo op nahield. Toen ik ze bijna ingehaald had zag ik dat het een groepje dames was. Eens in hun wiel moest ik toch wat recupereren, want ik had fel moeten doorfietsen om hen in te halen. De achterste dame vertelde mij dat zij ook 75km ging fietsen. Aan de splitsing reden er vijf door en fietsten we met drie verder. Wat verder werden we bijgehaald door een andere fietser die ook met ons mee reed. Dat ging vlot tot op het moment dat ik op 15 km van het einde lek reed. Ik riep mijn gezellen nog na dat ze door mochten fietsen en niet op mij moesten wachten. Toen ik na het wisselen van de binnenband opnieuw aanzette stonden beide dames mij na de eerste bocht toch op te wachten. Dat vond ik redelijk sympathiek. De fietser was doorgereden omdat hij de 130 km deed. De rest van de tocht werd zonder problemen afgewerkt. We haalden over de 75km toch nog een gemiddelde van bijna 27km/u en daar was ik zeer tevreden mee. Toen ik na een autorit van 1u20 thuis uitstapte voelde ik vooral in mijn knieen dat ik toch goed gefietst had.

Deze morgen stond de Van Eyck Sport Classic op het programma. De start lag in het centrum van Ninove. Veel zoeken naar de startplaats was niet nodig, want er waren een massa fietsers op de been. Om in te schrijven moest ik in een rij aanschuiven die tot een tiental meter buiten het café reikte, maar al bij al ging het nog redelijk vlot.
Ik begon eraan op op de Edingsesteenweg en werd al direct getrakteerd op een paar hellingen. Op dat moment zat ik op de slotkilometers van het parcours van de Ronde van Vlaanderen van vroeger, maar dan in omgekeerde volgorde. Hellend zou het trouwens de ganse rit blijven.
Van zodra ik de steenweg verliet kwam ik op kleinere wegen terecht en fietste ik via Nieuwenhove, Galmaarden en Viane naar Deux-Acren. De doortocht daar was redelijk pittig: een kilometer of twee kassei. Via Overboelare leidde de tocht naar Geraardsbergen. Daar begon het ook fel omhoog te gaan. Ik fietste op nog geen 200m van de top van de muur, maar eens boven volgde de lange afdaling in Onkerzele. Van daar ging het recht naar Ninove over Idegem, Zandbergen, Appelterre en Outer.
Ondanks het pittige parcours haalde ik in mijn eentje toch nog een gemiddelde van 28,4 over de 45km.

25-31

Sinds mijn laatste post heb ik alweer een aantal toertochten gefietst. Op 9 april reed ik in Middelburg, op 14 april in Oudenburg en op 15 april in Waarschoot.

Gisterenmorgen had ik nog net de tijd om de kortste afstand in Bazel te fietsen, want in de namiddag stond de pistemeeting in Blankenberge op het menu. Pirmin was ook mee en meestal wil dat zeggen dat er ferm door gefietst wordt. Tijdens het traject van 30km heeft er ons dan ook niemand ingehaald. Op een tiental km van het einde kregen we een fietser in het vizier die redelijk door fietste. Net toen we hem bijna te pakken hadden moesten we een brug over en die was er voor mij teveel aan. Pirmin spurtte hem voorbij, maar zijn versnelling kon ik niet volgen. Na de brug heeft hij mij opgewacht, wat verder moest ik opnieuw lossen. Ik heb hem dan maar teken gedaan dat hij niet meer op mij moest wachten. Ik zag nog net hoe hij de fietser voor ons inhaalde en onmiddellijk ter plaatse liet. De rest van de rit heb ik dan op een iets rustiger tempo afgewerkt.

In Blankenberge startte ik enkel in het speerwerpen en de sprint, de 5km liet ik aan mij voorbij gaan omdat ik deze morgen ook nog moest fietsen. In mijn categorie waren we slechts met twee, en we hebben het mooi verdeeld: ik won het speerwerpen en werd tweede in de sprint.

Deze morgen fietste ik de toertocht in Melle. Ik had ingeschreven voor de 30km, maar door het pijltje van de splitsing te missen zat ik opeens op het parcours van de langere afstanden. Toen ik na meer dan een uur nog in Zottegem zat begon ik stilaan te vermoeden dat er iets niet klopte. Ik ben dan maar op het gevoel terug gekeerd en omdat ik met de fiets van thuis vertrokken was had ik uiteindelijk meer dan 60km op de teller.

19-24
Sinds mijn laatste post heb ik al een zestal toertochten gefietst. In het weekend van 24 maart reed ik de Parel van het Pajottenland in Liedekerke en de zestiende Fietstocht tussen Oost en West. Vorige week stond ik aan de start van de Breydel Classic in Brugge en van de Voorjaarsrit Marcassou in Lovendegem.
Gisteren fietste ik de Zeeuwse Tocht in de omgeving van Sluiskil. Iets na halfweg moet ik ergens een pijl gemist hebben en verzeilde ik op een omloop die gestart was in Oostkamp. Veel verschil was er echter niet tussen de pijlen, beide zagen er uit als een gele hoofdletter A, die van Oostkamp was opgevuld, de Sluiskilse niet. Toen ik stilaan door kreeg dat ik verkeerd zat merkte ik een correcte pijl op en kon ik mijn tocht verder zetten.
Vandaag nam ik deel aan de Dijken en Krekenroute in Oostkamp. De pijlen kende ik al van gisteren. Ik vertrok samen met een groepje. Op de eerste rotonde stoof ons een andere fietser voorbij. Wat verder nam het groepje een verkeerde afslag, op één fietser en ik na. Die ene wachtte zijn vrienden op, ik reed alleen verder. Op dat moment had de fietser die ons voorbij gestoven was nog niet zoveel voorsprong. Ik versnelde en had hem al snel te pakken. Na wat gerecupereerd te hebben in zijn wiel nam ik over. Toen ik een paar honderd meter verder omkeek om hem aan te sporen aan de leiding te komen zag ik dat hij gelost was. Ik zat opnieuw alleen. Na een tiental kilometer haalde ik nog een viertal in. Die reden wat te traag om bij te blijven. Halverwege merkte ik dat een groepje op komst was. Die hebben toch een kleine tien kilometer moeten achtervolgen alvorens ze mij bijgehaald hadden. De rest van de rit hebben we dan samen afgelegd.

17-18

Gisteren fietste ik de Construct Pijl die startte in Harelbeke. Ik had in mijn gps de Kleine Harelbekestraat ingegeven, maar toen ik ter plaatse aankwam was daar niets te zien. Na een telefoontje naar huis bleek dat ik in de Kleine Waregemstraat moest zijn. Toen ik daar mijn wagen geparkeerd had bleek dat de persoon in de wagen naast mij hetzelfde voor had gehad. Van een toeval gesproken.

De tocht begon redelijk vlak, maar na een 15 tal kilometer begon het te klimmen. We zaten toen in de buurt van Wortegem-Petergem. Nokere berg was lastig, maar ik ben toch volledig op de kassei naar boven gereden. De meesten zaten in het gootje of op het voetpad. De hellingen lagen verspreid over een 10 tal kilometer, daarna was het opnieuw plat.

Vandaag liep ik de 2de Campusrun in Ieper. Ik had de indruk dat er een aantal tegenstanders afwezig waren, want we stonden met merkelijk minder volk aan de start dan 14 dagen geleden. Ik was wat te warm gekleed. Na de tweede van de vier af te leggen ronden was ik al aardig aan het zweten. Dat bleef zo tot het einde. Vermoedelijk kan ik in het criterium opnieuw wat plaatsen opschuiven en de top 20 binnensluipen.

15-16

Gisteren reed ik in Aalter de Vlaamse Pijl. Ik deed de kortste afstand van 35km, want vandaag stond nog een tochtje op het programma. De ganse rit werd alleen afgewerkt. Buiten een paar fietsers die ik bijhaalde niemand gezien. Het is dus een tijdrit in de echte zin van het woord geworden. En het ging goed. Met mijn gemiddelde van 28,122km/u ben ik uiterst tevreden.

Vandaag was het andere koek. Niet alleen was de afstand van 50km een pak langer, het parcours was ook een pak lastiger. Ik had afgesproken met Tonny van Anja. Hun twee dochters Ine en Lisa waren ook van de partij. Lisa ging een stuk meefietsen, Ine de volledige afstand.

De eerste kilometers werden afgewerkt aan verschillende tempo's. Het terrein was redelijk afwisselend, met geregeld een helling en een afdaling. Na een van de afdalingen lag een haakse bocht naar rechts, met een pak losse steentjes op het wegdek. Lisa reed vooraan en miste haar bocht. Het was wel schrikken toen je haar langs de muur van het gebouw dat daar stond zag schuren, net achter een plaatsnaambord. Gelukkig was er plaats genoeg tussen het bord en de muur zodat ze er met fiets en al door kon. Gelukkig viel het nogal mee. Enkel wat materiele schade aan de fiets, maar belangrijker, geen breuken of andere kwetsuren.

Wat later konden we onze weg verder zetten. Na 15km fietste Lisa naar huis zoals afgesproken. Het traject bleef ondertussen maar op en neer gaan, maar het ergste moest nog komen. Ik had op de beschrijving van het parcours gezien dat we nog een ferme helling op moesten. Halverwege was het dan eindelijk zover. We moesten over de Helling van Kraai, ook wel Karnemelkbeek genoemd, in Kluisbergen. De gegevens van de helling zijn de volgende:

Hoogteverschil: 58m
Lengte: 1.000m
Stijgingspercentage: 5,8%
Steilste stukken: 14%

Volgens mij zaten er twee stukken van 14% in, en daar heb ik twee keer gepast. Halverwege de helling zat een fotograaf foto's te nemen en daar was het kwestie om hem al fietsend voorbij te rijden. Ondertussen waren Ine en Tonny al uit het zicht verdwenen. Ine ging vlot naar boven in het wiel van Tonny. Boven de helling stond de bevoorradingspost, en die hadden ze eigenlijk niet beter kunnen plaatsen.

Na de bevoorrading passeerden we aan het monument van Karel Van Wijnendaele. Wat verder een lange afdaling, waar ik zonder te trappen vlot 46km/u haalde. Daarna werd het terrein wat vlakker. Zonder noemenswaardige problemen haalden we het einde na 2:02:54. De afstand was 50,700m en ons gemiddelde 24,752km/u.

3-14

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn blog nog wat bijgewerkt heb. Veel tijd om artikels te plaatsen heb ik dit jaar nog niet gehad. Gelukkig lukte het toch om af en toe nog eens te sporten.

Op fietsgebied heb ik al wat kilometers in de benen. Sinds mijn vorig artikel heb ik nog vijf mtb tochten gereden:

08/01: Axel
14/01: Varsenare
21/01: Moerkerke
04/02: Sijsele
11/02: Assebroek

En al een drietal tochten met de koersfiets:

18/02: Aalter
25/02: Melle
03/03: Gontrode

In het klassement van de superprestige sta ik nu in de top 100, en de top 100 halen, dat is dit jaar ook één van mijn doelstellingen. Momenteel staan er al bijna 10.000 deelnemers in dit klassement.

Ondertussen heb ik ook nog wat gelopen ook, alhoewel ik de eerste twee crossen gemist heb door ziekte en het gebrek aan training zich merkelijk laat voelen.

In Markegem op 22/01 veroverde ik acht leffes. Zonder de hulp van Renate en Hilde waren er dat bijlange zoveel niet geweest, want het was alweer een tijd geleden dat ik nog 12km gelopen had. We liepen ook allemaal met een rood lintje ter nagedachtenis van Sandra.

In Beveren Leie stond ik op 26/02 aan de start voor mijn eerste cross van dit jaar. Een aantal van de mannen waar ik vorig jaar strijd mee leverde zijn overgestapt naar een hogere categorie. Veel potten ga ik dit jaar dus niet breken in het crosscriterium. Vandaag stond de cross in Meulebeke op het programma. Veel meer dan dat ik de wedstrijd uitgelopen heb valt ook hier niet te melden.

1-2

Dit weekend heb ik de toertochten in het Gentse links laten liggen. Hier waren geen punten te verdienen voor het klassement van de Vlaamse Wielrijdersbond.

In Zottegem-Bevegem was dat wel het geval en ik had afgesproken met Claire om deze samen te fietsen. We hadden ons ingeschreven voor de 30 km en om 9u30 gingen we van start aan het atletiekstadion van Zottegem. Het duurde niet lang alvorens we getrakteerd werden op de eerste modderstroken. En modder was er genoeg. De storm van de laatste dagen had het parcours op sommige plaatsen herschapen in een heuse modderpoel. Daarbij kwam nog dat de modderstroken meestal ofwel bergop, ofwel bergaf gingen. En een paar van die hellingen waren echt steil. Op het einde van de rit mochten we zelfs nog over een stuk van het parcours van de veldloop van Zottegem.

Deze morgen ben ik met Pirmin naar Axel getrokken. Blijkbaar had het tochtje in Zottegem toch wel wat meer energie gevergd dan ik verwacht had. Het liep voor geen meter deze morgen. De eerste strook offroad ging nog goed, maar toen Pirmin op het stuk baan erna het tempo naar bijna 30km/u optrok moest ik er af. Wat verder reed ik op de koop toe ook nog lek. Na het wisselen van de band kon ik niet meer in een deftig ritme geraken en was het zwoegen op de modderstroken. Gelukkig hadden de organisatoren de afstand wat te optimistisch ingeschat. Al na 23,5 km bereikten we de spuitstand, toch iets vroeger dan de voorziene 30 km en ik moet toegeven, echt rouwig was ik daarover niet.